ST Instructor opleiding en Jaaropleiding Academische rijkunst

September 2014 ontving ik eindelijk de uitnodiging van Marijke de Jong / Paarden Begrijpen om deel te nemen aan de opleiding tot internationaal Straightness Training Instructor.  Ik had een week daarvoor ingeschreven voor de jaaropleiding Academische Rijkunst bij Greetje Hakvoort! Oh oh 2 opleidingen tegelijk, dat zou wel eens zwaar kunnen worden.  Maar niet te temmen enthousiasme brengt je heel ver, dus dan maar beide opleidingen tegelijk, we zien wel.

En tot nu toe heb ik daar geen spijt van gehad. De opleiding bij Greetje was heel waardevol  evenals de opleiding bij Marijke. Het maakt het geheel compleet en het is heerlijk om zoveel nieuwe dingen uit beide opleidingen te halen en zoveel samen met Pardoes te leren. Alle input waar mijn studenten en mijn mooie lieve Peer nu en straks volop van kunnen profiteren.

Maar het was keihard werken. Opdrachten maken, verslagen schrijven, een presentatie geven in het engels en 10 touchstones in 8 maanden behalen in Straightness Training Evaluation en dat was eigenlijk teveel voor Pardoes en ook bij mij liep de spanning behoorlijk op.  De laatste touchstone hebben we helaas niet op tijd gehaald.

Maar het geeft niet, we gaan fijn door als student in Straightness Training Mastery, want het is een heel mooi leersysteem wat continue in ontwikkeling is en waarin vele concepten ook van andere systemen zijn geintegreerd. Dit jaar zal ik me ook verder verdiepen in andere disciplines. Plannen genoeg en met het behalen van het Nederlandse Certificaat Instructeur Rechtrichten Paarden Begrijpen en het certificaat van de Jaaropleiding Academische Rijkunst kan ik andere studenten met hun paarden verder helpen.

 

 

 

Parelli Peer

Momentopname 2 (10-01-2016 20-10)

Samen met Peer heb ik tijdens een Parelli Get Started workshop onder leiding van Anouk Dahrs Parelli 2* kennis gemaakt met de 7 games van Parelli. Dit concept was voor Peer niet echt nieuw, althans hij heeft kennis gemaakt met de humane variant. Peer speelt van voorjaar t/m najaar dagelijks de 7 games met zijn groepsgenoten in de bachelorgroep waar hij in leeft.

Rangorde   Door middel van het concept de 7 games wordt de rangorde in de groep bepaald.  Kom je als winnaar uit de games, dan is het lekkerste graasstukje, het fijnste schaduwplekje, het beste rustplaatsje voor jou die dag. Echter daarmee ben je ook aangesteld als leider van de groep en heb je de taak om de groep te beschermen tegen onheil van buitenaf.

Pat Parelli heeft de 7 methoden van rangorde bepalen tussen de paarden vertaalt naar de 7 games die wij met ons paard kunnen spelen. In deze 7 games leer je de paardentaal toepassen. Dit is een methode om de band met je paard te versterken door hun taal te spreken. Het is niet mogelijk om het paard de taal van mensen te leren.

Rechtichten en Parelli  Ook tijdens een Parelli workshop kun je rekening houden met de concepten die we hanteren binnen het Rechtrichten van paarden. Het draaien om de voorhand en achterhand bijvoorbeeld, is belastend voor het been vast aan de grond. Tevens is het belangrijk om na de goed afgesloten oefening het paard te laten rusten, zodat hij de tijd krijgt om dat wat zojuist geleerd is te laten beklijven.

Assuming    Peer deed weer zijn uiterste best en was een voorbeeldige leerling. Zijn grootste valkuil is ‘assuming’. Hij gaat op eigen houtje door in de oefening met heel veel (extra) inzet waardoor het eigenlijk een beetje fout gaat. Hij moet leren op de hulp te wachten. En in de ‘figuring out’ state blijven, waarin hij blijft zoeken naar mijn bedoeling. Peer is ook zeer oplossend gericht, hij puzzelt de stukjes aan elkaar tot een goede uitvoering. Zo combineerde hij de ‘ driving game’ waarbij hij aan een lange leadrope zijwaarts langs de bakrand moest lopen, met een keurige schouderbinnenwaarts die hij al kent van het rechtrichten. Slimmert.

 

http://www.parelli.com/the-seven-games.html

 

 

 

 

 

Horsemanship

Horsemanship is een breed begrip. Er zijn vele masters die de kunst van het omgaan met paarden uitdragen in de verschillende disciplines. En elke master heeft zijn eigen concepten en zienswijzen verweven in de theorie en praktijk.

Concepten  In al deze methoden van omgaan met het paard vind je goede concepten, die je toe kunt passen in de dagelijkse omgang met je paard. De kunst is om te leren van de verschillende methoden en daar voor jezelf en je paard het beste uit te halen.

Proces   Het beste uit jezelf en uit je paard halen, de connectie met je paard verstevigen en verdiepen is een levenslang proces dat niet past binnen een rigide systeem. Het is een continue zoektocht en systemen worden al te snel rigide genoemd, maar zijn ook tot stand gekomen door ervaringen en het toevoegen van verschillende concepten uit andere systemen.

Keuzes maken   De meeste methoden sluiten heel mooi op elkaar aan en daarmee kun je voor jezelf een wheel of mastery creëren. Je zal nooit de perfecte methode vinden om daarmee de meest perfecte band met je paard  te realiseren. Wel kun je zoeken naar het hoogst haalbare in de voor jou best passende omgang met je paard en een keuze maken uit al die verschillende concepten mits ze elkaar aanvullen en niet in tegenspraak zijn met elkaar.

Toepassing   Ik heb voor de omgang met mijn paarden ook een keuze gemaakt uit de diverse concepten en ben ook door trial and error heel veel wijzer geworden. De gecompliceerde uitdagingen waar ik voor stond met Pardoes brachten mij in 2007 bij de Holistisch dierenarts in 2008 bij Marijke de Jong en in 2011 bij Noora Enhqvist. Dit heeft mij naast mijn eigen ervaring al heel veel gebracht. Maar met Peer is alles weer heel anders, hij profiteert van de kennis die ik tot nu toe heb vergaard, maar hij is niet hetzelfde als Pardoes, daarom volg ik met hem een aangepaste route en misschien ook andere systemen die beter bij hem passen, waaruit ik ook weer zal putten voor Pardoes.

Kortom  Er is geen ‘de beste’ methode, maar wel een methode die ‘het beste’ past en die creëer je zelf.

Some moments during ST Instructor clinic june 2015

I would like to share some moments during the German /Dutch Straightness Training Intructor clinic with Marijke de Jong. We had a wonderful time, with a lot of learnings and I made some progress with Pardoes with the liberty concepts and the riding. And passed my presentation assignment.

Starting with synchronicity, Pardoes focussed with her inside ear.
preparing for liberty

Trotting togethersamen draf

Bending from the outsidepre

Nice bending thinking insidepreparing for liberty4

Lovely bending to the right, nice focussed inside earnice bending to the right with inside ear focussed

Stepping under to free the outside shoulder and stretching the topline forward downfree outside sholder

Working on the outside hindfood stepping under with the haunches inn, stretching the topline nice forward down and keeping the point of mass back. Marijke and Pardoes giving their best Aikido.outside hindfoot

Why I started Straightness Training

IMG_2653

My introduction to ST is now almost 8 years ago. In 2007 I signed up for a theory clinic at Marijke de Jong and afterwards I was so excited that I participated 3 weeks later in the practical clinic. Since then I am a passionate ST.

This method of training  appealed to me very much. Finally I found a training method which the horse was left in its value. Until then I had to overcome many obstacles with Pardoes  and so many opinions of people that weren’ t useful.  Finally I could do something with her that felt good to me, without pressure but with fine results.

ScanMy journey began in 1997. I bought Pardoes as a foal. She was quick as water, had a very reserved  attitude and she was a jumping bred. I wanted to train her in eventing. That should be possible with a father in the show jumping world and her grandfather a world famous jumper. At that moment, I knew immediately that it was the horse that I wanted, but I didn’t know that she was the greatest gift I could ever wish for.

But her mistrustful, quirky and explosive reactions brought us into many dangerous situations from the first day. She was and is a master of strange accidents, which we have both suffered many nasty injuries. In addition, she is mentally and physically extremely sensitive. With a very sensitive digestive for parasites, she has had serious illnesses to overcome.  Thanks to a very knowledgeable holistic vet that complements western and eastern medicine and a tight feed and pasture policy we keep her monitored.

Despite all the misfortune she gladly has never lost her quirky, eccentric and friendly open character. Unbelievable how strong this horse is. I had to work hard to earn some respect and attention. I wanted so badly to achieve. It was so easy with other horses, why was it so hard with her. Various NH clinics and trainings actually didn’t give any result. She kept running me and others over and drag us to the pasture. She even ones lifted the stableowner from the ground in a prance. I had to find a way to reach her soul to manage her explosive behaviour.

After ten difficult years of trial and error, Pardoes got physical more crooked because off all the accidents,  especially the  pain in her abdomen developed more crookedness and in addition she was left handed and left bended. That made it very difficult to ride her.  So I went looking for help. Luckily we found Marijke de Jong and partly by ST we made progress. To find out as much as possible about ST I attended the brandnew theoretical phase of the PaardenBegrijpen Professional Program in 2010

2008 bij Marijke
2008 at Marijke

Wow I couldn’t imagine before that is was such a great encyclopaedia of the horse. I started learning and not only made we physical progress, we also grew more together. But in the close relationship, I still missed above all the inner ‘contact’ with her. I sensed her absence. After searching for many years I discovered in 2011 Noora Enqhvist. Noora was a pupil of Klaus Ferdinand but with her special talent to sense the inner feeling of the horse. With help from Noora I finally found her soul. Now it feels good and we are on the right track. The togetherness makes us bond more and more, and how beautiful it has also a great effect on her physical crookedness.

Pardoes turns 18 in April. We finally are ready to start this year with the praPARDOES3ctical phase of the Professional Program. And although all ST theory is very valuable, I enjoy the most the valuable academic lessons of my empress. Professor at all levels in the horse and people encyclopedia. I reached a much deeper level of myself.  My academic school is in full swing. I had no better, more unique, wiser professor to wish. I hope we have many more academic years together.

 

Mijn kennismaking met rechtrichten

 

IMG_2653

Mijn kennismaking met rechtrichten is inmiddels bijna 8 jaar geleden. In 2007 schreef ik mij in voor een theorie clinic bij PaardenBegrijpen van Marijke de Jong en was nadien zo enthousiast, dat ik 3 weken later deelnam aan de praktijkclinic.  Sindsdien ben ik een gepassioneerd rechtrichter.

De wijze van trainen sprak mij direct heel erg aan. Eindelijk een trainingsmethode waarbij het paard in zijn waarde werd gelaten. Tot die tijd had ik al zoveel obstakels moeten overwinnen met Pardoes en zoveel mensen, met zoveel adviezen waar ik niets aan had. Eindelijk kon ik iets met haar doen zonder haar onder druk te zetten maar toch met resultaat.

ScanMijn reis begon in 1997. Ik kocht Pardoes als veulen. Ze was snel als water, gereserveerd in haar houding, springen gefokt. Ik wilde haar opleiden in eventing. Ze was een toppaardje met een vader in de springwereld en haar opa wereldberoemd springpaard. Zij zou geen moeite hebben met mijn plannen, maar dat pakte anders uit.  Toch wist ik toen niet dat zij het grootste geschenk was dat ik mij ooit had kunnen wensen.

Van eventing kwam niets terecht.  Haar eigenzinnige, onstuimige en explosieve reacties bracht ons in veel gevaarlijke situaties al vanaf de eerste dag.

Ze was en is een meester in rare ongelukken, waardoor we beiden veel vervelende blessures hebben opgelopen.  Daarbij is ze mentaal en fysiek extreem sensitief . Met een zeer gevoelige spijsvertering  voor parasieten en schimmels, waardoor we vervelende en ook ernstige ziekten hebben moeten overwinnen. Mede dankzij een heel kundige holistisch dierenarts die westerse en oosterse geneeswijzen complementeert en met een strak voer en weidebeleid houden we haar gecontroleerd gezond.

Ondanks alle tegenslag is ze haar eigenzinnige, excentrieke en vriendelijke karakter nooit verloren. Ongelooflijk hoe sterk dit is bij dit paard. Haar respect en aandacht ging naar haar groep, ik moest hard werken om dat respect te verdienen. Ik wilde haar zo graag bereiken, waarom was het bij andere paarden zo eenvoudig en bij haar zo moeilijk. Diverse NH clinics en trainingen leverden niet veel op. Ze bleef mij en anderen omver lopen en naar de wei slepen. Zich lostrekken en al bokkend er vandoor gaan. Ik moest een weg vinden om haar ziel te bereiken.

Na tien moeilijke jaren van vallen en opstaan, had Pardoes door alle ongelukken en pijn in haar buik haar natuurlijke scheefheid extreem verergert en haar linkshandigheid in combinatie met linksgebogenheid maakte het rijden erg ingewikkeld.We gingen op zoek naar hulp en gelukkig vonden we Marijke de Jong en mede door het rechtrichten maakten we progressie. Om maar zoveel mogelijk te weten te komen over de materie heb ik in  2010 de toen gloednieuwe theoretische fase van het Professional Programma van Marijke gevolgd. Wow de inhoud was ver boven verwachting. Ik begon te leren en raakte ingebed in de wereld van het rechtrichten.

2008 bij Marijke
2008 bij Marijke

Ik maakte progressie met Pardoes en we groeiden meer naar elkaar toe. Maar hoe close onze band ook werd, ik miste toch vooral het innerlijke ‘contact’ met haar, ze voelde afwezig. Na een zoektocht van vele jaren ontdekte ik In 2011 Noora Ehnqvist. Noora was een pupil van Klaus Ferdinand met een speciaal talent voor het doorgronden van paarden. Met hulp van Noora heb ik Pardoes werkelijk leren vinden. De togetherness  doet ons ontzettend veel goed en het verbetert het werk tevens op het fysieke vlak.

Pardoes wordt in april 18 jaar. We zijn er aan toe om dit jaar te starten met de praktijkfase van het Professional Programma. En hoewel alle rechtricht theorie heel waardevol is, gPARDOES3eniet ik dagelijks het meest van de leerzame academische lessen van mijn keizerin. Professor op alle vlakken in de paarden- en mensenencyclopedie. Ik heb mijzelf in een diepere betekenis leren kennen en bijschaven. Mijn academische leerschool is volop in beweging. Ik had me geen beter, unieker en wijzer paard kunnen wensen. Ik hoop dat we nog heel veel jaren hebben samen.

Pardoes Libertytraining (EN)

IMG_2656

Since a few weeks I work with Pardoes towards training in freedom. I have always neglected it because she walks away as soon as I cut her loose. She rather likes eating grass along the side of the arena or makes contact with her friends outside in the paddock, than doing exercises together. In fact, she is not an easy follower and prefers her own way of exercising. But since I’ve picked up this piece of Straightness Training, I believe that training in freedom is an essential link for a good straight horse.

Before taking this step I’ve worked all her life on our togetherness. But her soul was elusive, I could not reach her. She was very sweet and willing to work, but at the same time absent, directed towards the environment and not to humans. Fear ruled her, she was distrustful and quirky. Everything was extremely difficult, nothing did go smooth, I had and still have to fight for it all. We have had many accidents, many injuries, many difficulties in health and experienced desperate times. Until I came in contact with the holistic vet in 2007 and in 2008 with Straightness Training. From that moment I had better control of her health and I discovered that her character was not exclusive. However, most of these characters don’t reach their 8th year, because of the extremely high sensitivity,  strong reactions and difficulty in dealing with that. They end up at a young age at the butcher. I didn’ t  give up and just wanted to invest in this horse and went looking for help. Parelli was not the solution, I needed  to reach her soul and in 2011 I met Noora Ehnqvist. We had some intensive clinics over the years and the learnings I apply in daily contact with Pardoes. Our togetherness has greatly improved since and is growing daily. The endless search finding Pardoes and the difficulties I experience training her is hugely valuable to my development. She is my ultimate professor already for 17 years now.

Pardoes meets Noora
Pardoes meets Noora
We finally met
We finally met

 

 

 

 

 

 

And now the next step, to work in freedom. But most  importent with Pardoes in an open dialogue.

The first step, the groundwork with a big slack in the lead rope and learning her the half disengage, is quite nice. When I send the hindquarters away with the half disengage Pardoes turns her head to me in the figuring outstate. I hereby note that it’s important that the front legs keep walking instead of pushing in the ground like a corkscrew.

Now there is a fine slack in the leadrope, Pardoes also likes to walk away much easier. So the half disengage is a great tool to keep her focused. This also means that she is more focused on the inside and she also stretches nicely the outer muscles. I’m very curious if she stays with me later without a line, but I wait a little longer for that challenge, it’s pretty fun.

The circle exercises are not smooth and flowing yet, especially right on the circle Pardoes has enormous trouble with her outer muscle stretching. Her hindquarter is naturally slightly inward, she pushes with the outside leg the hindquarters to the inside. Its making the lateral bending to the right very difficult for her. But now with the exercises on the lead rope and disengage I see improvement in her lateral bending.

What also is changing is her state of mind. She likes the loose lead and if she’s not distracted she follows much easier. Due to the softness she is more responsive to the question. Even an occasional treet to reinforce the positive reward certainly contributes to a better cooperation.

I get more and more the feeling that it could even succeed without working line and halter, but to get there I must turn very thorough and calculating. Because this lady didn’t give anything away the last 17 years, nothing happened automatically. Every step I won was a gift.

I will keep you informed

Pardoes in Libertytraining

Sinds een paar weken werk ik met Pardoes toe naar het trainen in vrijheid. Ik heb dat altijd verwaarloosd, omdat ze zodra ik haar los knip weg loopt. Ze gaat veel liever langs de kant van de rijbaan grasjes eten en andere dingen doen ipv trainen. Kortom ze is geen gemakkelijke volger en gaat het liefst haar eigen weg.  Maar sinds ik dit stuk van het rechtrichten heb opgepakt ben ik er van overtuigd dat training in vrijheid een onmisbare schakel is naar een goed rechtgericht paard. Echter dit moet met een open dialoog

Alvorens het nemen van deze stap heb ik haar hele leven al gewerkt aan onze togetherness. Echter haar ziel was ongrijpbaar, ik kon haar niet bereiken. Ze was heel lief en werkwillig, maar tegelijkertijd afwezig, naar de omgeving toe gericht en niet naar de mens. Angst regeerde haar, ze was wantrouwend en eigenzinnig. Alles aan Pardoes was extreem, niets gaat vanzelf, ik moet overal voor knokken. We hebben veel ongelukken gehad, veel blessures, veel ziek zijn en wanhopige tijden meegemaakt. Totdat ik in 2007 in aanraking kwam met de holistisch dierenarts en in 2008 met het rechtrichten. Vanaf dat moment had ik beter controle over haar gezondheid en ontdekte ik dat haar karakter niet exclusief was. Echter de meeste van deze karakters halen hun 8ste jaar niet, door de extreem hoge sensitiviteit en daardoor moeilijke omgang en heftige reacties. Ze belanden al jong bij de slager. Ik gaf de moet niet op en wilde alleen maar investeren in dit paard en ging op zoek naar hulp. Parelli was niet de oplossing, ik moest haar van binnen bereiken en in 2011 ontmoette ik Noora Ehnqvist. We hebben een aantal intensieve clinics bij haar gevolgd en de learnings pas ik toe in de dagelijkse omgang met Pardoes. Onze togetherness is sinds die tijd enorm verbeterd en groeit nog dagelijks. De oneindige zoektocht naar Pardoes is enorm waardevol voor mijn ontwikkeling. Zij is al 17 jaar mijn ultieme professor.

En nu de vervolgstap, naar het werken in vrijheid. Met Pardoes in een open dialoog.

Het grondwerk met een grote boog in de leadrope en het aanleren van de half disengage, gaat best aardig. Bij de half disengage stuur ik de achterhand weg, zodat Pardoes het hoofd naar mij toekeert, hierbij let ik er op dat ze niet teveel de voorhand in de grond draait en overbelast, maar dat ze met de voorhand blijft lopen.

Nu de lijn zo lekker los hangt loopt mijn eigenzinnige Pardoes met regelmaat weg. Dus de half disengage is een fantastisch hulpmiddel om haar bij de les te houden. Dit leidt er ook toe dat ze zich vragend naar binnen richt, de figuring out state en ze stretched hierdoor ook lekker de buitenspieren. Het zal niet makkelijk worden om haar bij me te houden straks zonder lijn, maar ik geef niet nu al de moed op, het gaat best leuk,

De volte oefeningen om mij heen gaan nog niet lekker stromend en vooral rechtsom op de volte heeft Pardoes enorm veel moeite met haar zelfhouding. Haar achterhand komt van nature iets naar binnen, ze loopt travermatig, waardoor lengtebuiging naar rechtsom enorm lastig is voor haar. Maar nu met de oefeningen aan de leadrope en de disengage zie ik verbetering in haar lengtebuiging.

Wat ook verandert is haar state of mind. Ze vind het fijn om mee te lopen aan de losse leadrope en volgt veel makkelijker. Door de zachtheid van de hulpen let ze beter op en reageert sneller op de vraag. Ook af en toe een brokje om de positieve beloning te versterken draagt zeker bij aan een betere medewerking.

Ik krijg meer en meer het gevoel dat het wel eens zou kunnen lukken het werken zonder lijn en halster, maar de weg er naar toe moet ik zeer gedegen en berekenend uitzetten. Bij deze dame is namelijk de laatste 17 jaar nog niets vanzelf gegaan. Elke gewonnen stap was een cadeautje.

 

Careaway, Rinke en Oberon

Care met Rinke
Care met Rinke

Care is overleden op 24 april 2014 in de leeftijd van 29 jaar.

Careaway is in 1990 als 5 jarige bij ons gekomen. Wat staat hij hier fier naast zijn beste maatje Rinke. Deze foto is in de zomer van 2012 genomen.  Care heeft nog een vriendje, Oberon (kabouterkoning), echter die vriendschap  is totaal anders dan de vriendschap met Rinke.

Rinke is stapelgek op Care en wederzijds. Rinke mag uit Care zijn emmer en van zijn hooi eten. Oberon mag dat absoluut niet en trekt een beetje aan het kortste eind wat dat betreft. Gelukkig is Oberon wel de baas over Rinke. En Care brult alles bij elkaar als Oberon even een klein wandelingetje buiten het hek maakt. Dus dat zit ook wel goed.

Rinke is een echt houtpaardje. Altijd happen, je omver lopen voor een brokje, oren plat, vechten, heel irritant. Maar het is goed dat hij voor zichzelf opkomt…. maar vooral voor Care. Want het is niet dat hij zo graag op de foto gaat, maar hij staat daar om zijn grote vriend, die slecht ter been is, te beschermen voor de vreemde meneer die de foto maakt.

Oberon is een aardepaardje met een superzacht gouden karakter en altijd een zachte glimlach om zijn mond. Zacht, nooit happen, altijd een knuffel komen geven, heel, heel lief. Oberon en Rinke zijn halfbroers.

Beide kleine paardjes zijn bij ons gekomen door het vertrek van hun vorige baasjes naar Nieuw Zeeland. Eerst Rinke en een jaar later hebben we ook  Oberon geadopteerd.

Ze zijn superfijn als kameraadjes voor Care.  Hoewel het op dit moment allemaal een beetje minder goed gaat met Care genieten we nog enorm veel van zijn fantastische, ontzettende mooie karakter. Care is een oer, oer houtkarakter, die zijn ouderdoms gebreken als een ware koning draagt. En heel graag bij ons is.